Karanlıktan Aydınlığa

Her şeye inat yeniden başlayabilmek hayata
Her yokluğa bir çözüm bulabilmek
Yok etmişken içimdeki seni kalbimden
Yeniden ben olabilmek
Özgürleştirebilmek tutsak edilen dünyamı
Daha güçlü kalabilmek sararken yaralarımı
Mümkün artık
Unuttum dünde kalanlarımı
Yeni bir günün aydınĺığı doğarken içime
Merhaba bugünlerime

Ilk Aşk

Çocuk Olmak

Çocukluk masum gülümsemenin ardına kocaman bi kalp bırakmaktı aslında.Içinde hep bir iz bırakan anı yakalamaktı.Büyümek o anlara hapsolmaktı

Mutsuzluğun Içinde Yanlış Hayatlar Gizli

Gerçekleştiremediğimiz her hayal kaybedilmiş bir hayattır aslında.
Farklı insanların hayatlarını yaşayarak yolumuza devam ediyoruz çoğumuz,
feda ettiklerimizi görmezden gelerek mutsuzluğumuza yön vererek bu dünyada kayboluyoruz.
Bakıyoruz etrafımıza herkes mutsuz çünkü başkalarının hayatını yaşamak uğruna bir limana zincirlemiş   kendini ve biliyoruz ki o zincir çözülmedikçe elbet çürüyecek o gemi .
 Oysa mutluluğun bulaşıcı olduğunu anlasak çözsek o zincirleri ama yok !
Gelir o yaşatmaya zorlayan birileri ve bulaştırır etrafına     mutsuzluğunu bizse verilen rolü oynayarak kaybederiz o hayatlarımızı ve hapsoluruz o karamsarlığın içine.

Şiir Sende Başlar

Sevgilim,

Kelimeler dilden çıkmaz oldu artık

Sükunetimin sensizliğe hapsoluşundan boğulurken her gece

Dillendiremediğim her harf her hece kayboldu gecenin hüznüyle,

Sadece yorgunluk ve dinginliğim kaldı esaretinden geriye

Oysa ben rüzgar gibi geçme isterdim

Sen ki cümlelerimin devrilme sebebiyken,mühürlemişken sözcükleri kalbime

Şiir ki sende başlar karıştırır öznemi yüklemime...

Sevince Doymak

Her sabaha göz açmış olmak dahi, başlı başına bir olay. 

İrlanda-Dublin

Bir de, bu sabahlara onunla uyanmak var tabii.
Sevince tıka basa doymak gibi...
Hayatın sonuna yeniden doğmak gibi...

Hayatın Kendisi

Kırgızistan-Bişkek

Sen, hayatın kendisi...
Keşkeler gitse, sen hiç gitmesen. 
Ve hatta hayatlar dahi bitse, sen hiç bitmesen.

Öyle bir geldi ki

Öyle bir geldi ki;
ateşler, sular, hayatlar ve ölümler dile geldi.
Tıpkı o şairin şiirindeki gibi, 
öyle bir geldi ki tozu aşk'a kattı.
Öyle bir geldi ki,
vazgeçmek mümkün olmadı.

Yollar Geçerken Hayatlar

Her cam kenarı hayalleri yeşerten tohumlar olur bazen,düşünürüz etrafımızdan hızla geçerken yollar,biz sevdiklerimizi düşünürüz
Kimi zaman başımızı yaslarız , özleriz beklediklerimizi
Kimseye söyleyemediklerimizi bir film şeridi gibi oynatıveririz...
Peki ya açılıp kapanan kapılar?
Her giren yeni bir hayat hikayesidir aslında...
Konuşulmaz,kim bilir neler oynuyordur onların filminde?

Bahaneydi Aşk

Aşk bahaneydi işte,
şair cezalandırmak istemişti kendini... 
Sonunu bile bile acıya meyletti,
gelmeyeceğini bile bile.

Kalemimdeki Sen

Sözlerinin hükmü tesir etti kalbime
Küçük bir çocuğa masal anlatır gibi fısıldarken derinlere
Seni buldum sende kaldım ve her fısıltında daha çok saplandım
Tutsak eder mi adımlarım derken kaybettim kendimi aldandım
Şimdi,farklı şehirlerin sabahında uyanırken aynı insan olma ümidiyle haykırıyorum yarınlarıma
Sığmazken  kalemimdeki kelimelere özlemim;
Her gün her saat tik taklarında  kendimden uzaklaşıyorum,biraz daha sen kalıyorum

İnsanın Eşi Olmalı

İnsan oğlunun,
hayatındaki en büyük başarısı, 
hayatının kendisi olabilecek eşini
seçebilmesinde gizli.
Adam olup, seçmesini bilmesinde...
Bütün o, bitmek bilmeyen başarısızlıklarımız
hep bundan.
Bütün o gelmek bilmeyen aşklarımız...

Boğazıma Düşümlenen Aşk

Bana bahşedilmiş olanlar, onun olsun.
Bende sevdiği ne varsa, onun.
Gelecek hayallerim, çocuksu umutlarım...
Beni ben yapan, beni benden alan ne varsa o'na koşsun.

Aklımdan geçenler, duvara yazdığım şiirler,
en sevdiğim sözcükler, bitmeyen gecelerim.
Yutkunurken boğazıma düğümlenen aşk,
hepsi o'nun olsun, yalnız o'na doysun.

Aşk Kırıntısı

Anlaşıldı ki, sensizlik anlaşılmaza hasret,
Üstelik aşk'a rehin düşmüş yine kırıntılar.
Koş bak, yarınlarda birazcık umut var.
Yarınlarda, kırıntılardan fazlası...

Ve intihar eder insan'lık

Bir şeydi anlamak ve fark etmek,
kabul etmekten başka bir şey.
Unuttuklarını hatırlamak için gitti,
ölü olduğuna inanmak için.
Şimdi ölümler dirilişlere gebe,
insanlıksa çoktaaan intihar etmişti.

İmkansız aşk

Koşturduk durduk
bilmeden aşkın, aşığın peşinden.
Kırdık kırıldık, 
geçer bir gün zannederek.
Ey sevgililer sevgilisi,
Meğer onlara; sevgi ne başka, aşk ne imkansızmış.

Aşkın Sahibi

Aşkın sahibine, aşkı öğretmek ne hadde.
Aşka susamış gönlü susturmak,
ve o yüzsüz zamanla yarışmak ne mümkün.
Şimdi bitsin zaman, sussun gönüller.
Ey aşkın sahibi, nereye bütün bu bizden gitmeler.

Sen ve ben

En derinlerinde gözlerinin,
bana ait bir şeyler saklı.
Ve o hiç söylenmemiş sözlerinin ardında,
o hiç göstermediğin bir sen...