Kalemimdeki Sen

Sözlerinin hükmü tesir etti kalbime
Küçük bir çocuğa masal anlatır gibi fısıldarken derinlere
Seni buldum sende kaldım ve her fısıltında daha çok saplandım
Tutsak eder mi adımlarım derken kaybettim kendimi aldandım
Şimdi,farklı şehirlerin sabahında uyanırken aynı insan olma ümidiyle haykırıyorum yarınlarıma
Sığmazken  kalemimdeki kelimelere özlemim;
Her gün her saat tik taklarında  kendimden uzaklaşıyorum,biraz daha sen kalıyorum